Blogs Wil'm

Blog 31: 50 (avonturen in mijn platenwinkeltje)

Willem

oktober 15th, 2016

No comments

Blog 31, 50   (avonturen in mijn platenzaak)

 

Het is 3 uur in de nacht als ik wakker schiet. Het is weer een waardeloze slaapnacht, zoals meestal helaas. Ik krijg het maar niet voor elkaar om eens gewoon door te slapen, de nachtmerries volgen zich altijd weer in een noodtempo op, Anniek schrikt er niet eens meer van als ik weer eens schreeuwend wakker wordt badend in het zweet.

Ik sta op, loop naar de wc en trek een droog shirt aan. Ik ga weer liggen maar in slaap komen lukt niet meer. Pfff het is weer die dag van het jaar. Die dag die ik zo vervloek. Ik weet me geen houding te geven, vind de belangstelling buitengewoon lastig maar besluit het maar over me heen te laten komen.

Vandaag is het mijn verjaardag, ik word 50. De horrorbeelden in mijn hoofd over poppen in de tuin volgens snel achter elkaar en ik troost mezelf door te zeggen dat er een fles terpentine en een aansteker klaar liggen.

Langzaam verstrijkt de tijd en wordt het licht. Ik zet de douche aan, Anniek is ook al bezig. Spullen in de auto en naar de winkel, we zijn netjes op tijd. Geen poppen in de voortuin of bij de winkel, alleen een slinger met 50 vlaggetjes, das dan wel weer heel lief van de dames op het plein.

Winkeltje open, koffie aan, de eerste klanten komen binnen, vriend Joop is er ook, eigenlijk is het best gezellig.

Rond de middag arriveren Robert en Karin den Hartigh, de weergaloze blues/roots muziekant die vandaag komt spelen op het podium in de winkel. Samen pakken we de spullen uit zijn auto en zetten we alles klaar. We kletsen beide honderd uit over alles en nog wat en de tijd vliegt voorbij. Tegen tweeën loopt de winkel langzaam vol met vriendjes, dinnekes, familie en mensen die voor de muziek komen. Robert begint te spelen. Kippenvel! De man weet me moeiteloos te raken met zijn oprechte songs en virtuoos gitaar spel. Tussen de liedjes door vertelt hij kleine anekdotes terwijl hij wisselt van gitaar.

Anniek, Joop en ik gaan rond met de hapjes en drankjes, het bier vloeit rijkelijk en de sfeer is fantastisch.

Robert is “on fire” en gaat helemaal los, het ene liedje is nog mooier dan het andere en de passie spat ervan af. En waar ik hoopte dat hij een klein uurtje zou spelen verrast hij met een geweldige show van 3 uur. Het lijken Springsteen tijden. Veelal blues maar ook een prachtige Johnny Cash song komt voorbij en een briljante vertaling van The Ace Of Spades, Lemmy zou trots zijn geweest.

Als de klok over vijven gaat en de meeste mensen een vervolg hebben gegeven aan hun weekendinvulling is het tijd voor het laatste nummer.

We mogen zelf kiezen, iets van Dylan, of Neil Youngs Rock In The Free world, ja die!! Jajajajajaja die is te gek en heeft na 30 jaar nog altijd niks van haar kracht ingeboet. Uit volle borst zingen we mee en het loopt me de kriebels over mijn rug, wat een genot.

Ik klap mijn handen stuk en na het onvermijdelijke lang zal ze leven (gelukkig aan het einde als de meeste mensen vertrokken zijn) is het tijd om in te pakken.

We kletsen nog een half uurtje door over allemaal leuke dingen, Robert verkoopt nog wat cd’s en ik verwen mezelf met een prachtig groen T-shirt van hem, hij heeft er een fan voor het leven bij.

Als alles in ingepakt en opgeruimd kan ik toch alleen maar concluderen dat ik voor het eerst en heel veel jaar een echt fijne verjaardag heb gedaan. Ik maakte me druk om niks.

En als ik vannacht blij en moe ga slapen en ik in dromenland weer moet vechten tegen mijn demonen, dan zal ik me onderbewust beseffen dat ik een glimlach om mijn gezicht heb, erop getoverd door alles en iedereen die me dierbaar is… thx all!

photo_2016-10-15_19-21-16

Comments are closed.