Blogs Wil'm

Blog 40, De betoverende magie van vinyl

Willem

januari 27th, 2019

No comments

Blog 40, De betoverende magie van het vinyl

 

Jeetje wat is het alweer laat, maar de slaap kan ik niet bevatten. Mijn geest spookt door mijn hoofd en brengt me talloze ideeen, de ene nog zinlozer dan de ander, ik verveel me. TV op de slaapkamer hebben we niet en willen we niet maar slapen zit er niet in, mijn adhd is even baas over mij.

Ik sluitp uit bed, sweatpants aan en loop naar beneden.

Ik doe de stofkap open van de draaitafel, ritsel door mijn collectie heen om de juiste mood te krijgen, als mijn vingers stoppen bij Cigarettes After Sex.

Alleen al voor de naam zou je de plaat kopen, het is zwaar galmende geluid geeft een diep melancholiek somber epos om je vingers bij af te likken.

Dreampop, een prachtige en ook boeiende stroming, verweven met de shoegaze van het Goddelijke Slowdive, kalmen de songs één voor één over je heen. Ze brengen troost in de nacht, ik vind er een plek die veilig is in mijn gedachten en meteen komen er andere, veel positievere denkbeelden naar boven.

De onvoorstelbare zalvende pijn die de melancholiek met zich meebrengt verlost mij van de tot op zekere kwalijke hersenspinsels in mijn hoofd.

Het trage tempo, bijna fluisterend gezongen vliegen de songs voorbij, plaatje omdraaien en nog zo’n mooie kant, wat is dit toch een onderschatte plaat.

 

Mijn sigaret brand op in de asbak, een bodempje whisky moet het vuurtje weer aanstoken, want slapen zit er niet in vannacht.

Ik voel me fijn, de kamer is donker, alleen 2 kaarsen branden bij de platenspeler, en nog 2 andere op het tafeltje voor mij. Het is goed zo.

Zorgvuldig lopen mijn vingers opnieuw door mijn fijne plaatjes heen en bij Madrugada ben ik op mijn plek. Industrial Silence, een verbluffend mooi debuut waar ook weer de weemoedigheid vanaf straalt prachtig neergezet door de onverwacht sterke zang van Syvert Høyem.

Vocal gaat dwars door me heen, het is een achtbaan, maar wel één die mijn gedachten kan verzetten en sporen van licht achterlaten, ik volg gedwee in mijn keuzes.

Als de tijd verstrijkt moet ik weer opzoek naar een mooie afsluiter. Buiten wordt het al licht, de moeheid is verdrongen en de acceptatie van weer en slapenloze nacht valt ongedwongen over me heen.

Ænima van Tool om me wakker te schoppen? Nee, Anniek slaapt, het zou asociaal zijn,

Ik kies ervoor om in “mijn zone” te blijven en draai mijn favoriete plaat, Slowdive van Slowdive. De tastbare gevoelens brengen veel emotie bij me te weeg, iedere keer weer, wat is dit toch een betoverend mooie plaat met No Longer Making Time als het absolute orgasme.

Hunkerend naar vervlogen tijden laat ik me alle fijne herinneringen zien van van vroegere jaren, toen we als tieners gingen samen wonen.

Plaatje omdraaien, schoonmaken, en met de lift langzaam naar beneden om weer de naald door de groeven sturen om me mee te nemen….

Het frustrerende gevoel van niet kunnen slapen, heeft zich ontdaan van alle zwaarmoedigheid en ik begin fris aan de dag.

Dus feest met New Order, mijn bandje, mijn absolute bandje…. Live NOMC (New Order – Music Compete live.

Ik laat mijn geest vrolijk mee dansen met de heerlijke sound van het altijd hoopvolle ijle stemgeluid van Bernard Sumner. Een matige zanger, maar als ik hem hoor ben ik meteen om, en eindeloos geniet ik van alle live klassiekers van deze heerlijke band. Wat een feest, ik voel me zeer betrokken.

De klok is inmiddels half negen voorbij, ik zet een kopje verse thee voor Anniek wat ik naar boven breng. De dubbelaar is aan zijn laatste adem bezig en ik trek mijn jas aan.

Fietsje voor de poort, tas er in, en vol vrolijkheid stap ik weer op en rij naar mijn winkeltje, het blijft echt zo’n feest.. platenbaas, het meest romantische beroep wat er is, het leidt me spelend door de dag, vanavond wacht een nieuwe kans om te gaan slapen.

Comments are closed.